Niet geleefd? Nou geloof het maar niet. Ik ben zo druk met leven dat er van schrijven weinig komt. Waar was ik gebleven? Kerst? Vorig jaar dus!! Een soort van vorig leven eigenlijk..

Ben bezig in mijn nieuwe baan. Alweer een maand. Een baan waar ik op het eerste gezicht van zou zeggen.. "Moet dat nou?", maar omdat ik weinig keus had ging ik toch solliciteren. Geloof het of niet.. in mijn ouwe kloffie, na een rare ochtend, liep ik met een "wat heb ik te verliezen" houding de sollicitatiekamer in. En ik werd het, omdat het afdelingshoofd wel een klik voelde. En nu na een maand bezig te zijn met juristen, bestemmingsplannen en stedebouwkundigen, ben ik helemaal happy. Nieuw vakgebied, nieuwe werkcultuur en structuur.. en ik merk dat ik daar best op mijn plek ben en dat vinden zij ook. Een verademing dus na twee jaar zoeken.

Ondertussen ben ik bezig met plannen en cursussen voor andere ideeen, zelfstandig ondernemer moet het toch gaan worden de komende jaren. En ook dat gaat vast lukken.

De liefde.. nadat ik alle bedenkingen opzij zette.. ben ik gelukkiger in een relatie dan ooit eerder. Het enige vervelende eraan is de eeuwige onzekerheid over hoe en verder. Na een ervaringsdeskundige geworden te zijn in starten en beeindigen van relaties wil ik nu dat het gewoon niet ophoudt! Maar omdat ik daar niet alleen iets over te zeggen hebt, maar dat je het daar samen over eens moet zijn,  slaat onzekerheid toe. Dan spreek ik mezelf maar meer eens toe dat ik moet genieten van het heden en het nu.. en dat niemand in de toekomst kan kijken en niemand alle contole in eigen hand kan hebben, en dat ik echt wel het allerbeste is wat hij had kunnen tegenkomen.   En andersom.

Nu kan ik gaan vertellen hoe lief, attent, sexy hij is. Vertellen hoe we geen twee woorden nodig hebben om elkaar te begrijpen, onze verledens erg parallel lopen en onze toekomstplannen net zo dromerig en op een lijn zitten.. dat we bij dezelfde liedjes uit het verleden opveren, we dezelfde dingen lekker vinden, dezelfde… ach.. dat zou ik allemaal kunnen gaan vertellen, maar dan ga ik overkomen als een verliefde puber.

Inmiddels hebben we een soort van gewoonte ontwikkeld om op vrijdagavond lekker uit te gaan waarbij vrienden en dochter ook van de partij zijn. En dat zij dat dan zegt van die verliefde puber is al genoeg. .

En eigenlijk.. wou ik altijd dat ik net zo leuk (lekker) kon dansen als mijn dochter. Ha! Danst zij van de week met iemand, zegt hij tegen haar.. "Jij danst al net zo goed als je moeder!". En het was niet eens salsa. Zo, de grijns ging niet meer van mijn gezicht.

Nog meer leuke dingen? Genoeg.. mijn gewicht blijft aardig constant. Gelukkig! Ik moet er moeite voor doen. Afvallen is makkelijker dan stabiliseren, maar het gaat me lukken, dat moet, dat moet, dat moet!

Volgende week een metamorfose door en voor het blad Vrouw..  (van de Telegraaf) voor vrouwen die een grote verandering meemaakten. Nou, ik dus. Wanneer het gepubliceerd wordt laat ik hier nog wel weten. Ben erg nieuwsgierig wat ze van mijn haar weten te maken, want zelf weet ik het niet meer.. zit lekkerlijk met mijn handen in het haar, om er nog iets toonbaars van te maken.

Nou, dit was het wel weer ff..  je bent weer een beetje bij.. de rest volgt.